Ito ang ikalawang tula na aking ginawa--isang malayang tula na walang sukat, taglay nito ang siyam na saknong at apat na taludturan. Kung napapansin niyo ang hulihan ng bawat taludtod ay nagtatapos sa "an". Ang tulang ito-ang unang ginawa ko nang nag-aral ako sa Politeknikong Unibersidad ng Pilipinas. (hindi matandaan ang petsa ng paggawa) Alay ito sa ika-150 kaarawan ni Rizal na may temang "“RIZAL SA IBA’T-IBANG PERSONA: HALIGI NG BAYAN SA MAKABAGONG PANAHON”
SINO KA BA JOSE RIZAL?
Ni Axle Christien Joaquin Tugano
Isang paslit ang binigyang buhay sa bobidang bato karatig ng Nagcarlan
Lalaking isinilang sa panahon ng mapanupil na dayuhan
At sa bayan niya’y kulong ng tanikala nilamon pati Amihan
Mula’t pagkabata nais niya’y huwag duminahin ang bayang sinilangan
Yaong bulanggugong Pepe, balarila’t pagmamahal kanyang pinag-aralan
Pangarap niyang kasin tayog ng salipawpaw sa sarili’y huwaran
Sinasalasa ang dunong, nang makamit ang laya’t tungo sa tarangkahan
Bagkus, hinihikap ang bansa, kaya’y ipinamintakasi sa kaibuturan
Sadyang hindi nakuntento ang bata sa talusaling na kaalaman
Hambukakag nitong mithiin, sa Ateneo bilang pandayan
Kaibigang karnal kanyang nakita, maestrong hatid ay karunungan
Inaral ang dialekto sa wikang sari-sari, handa sa pakikipagtalastasan
Naglakbay siya bilang pinid na pupugayo, ngunit di nasiyahan
Sa tanawing kanyang pinanggalingan, ganap na busabos sa pakikipagsapalaran
Hambog na mananalanta, kanyang lalabanan sa kahinahunan
Pangako’y bolo’t baril isasantabi, nanindigan pluma sa gahaman
Pusong Pilipino’y di nakatiis, sinimulan ang dalawang nobela alay sa kayamuan
Mapagkumbabang manunulat, nanlaban sa kubli bilang Laong-Laan
Puting kapayapaan at itim na tinta, taglay na sandatahan
Hindi kailanman naging bulagsak, sa nayong pinangakuan
Sa pagsibol ng kanaryong panahon, patunay na siya’y palakaibigan
Dampang pakikisama, kailanman di naging talusira, ika ni Resureccion
Kaalyansa niya’y nagbigkas, mahusay na pintor’t musikero sa tanan
Kisap-mata ng himpapawid, kanyang inalala gaya ng kapatiran
Pag-ibig sa tinubuan, ibinahagi ang alindog sa kababaihan
Nabigo mang ibigin ang iniirog, nakilala ang Leonor ng Pagsanjan
Pilyong binata, katumbas kay Boustead’t Jacoby sinubaybayan
Hanggang sa kawag na ulirat, kislap ni Bracken inantabayanan
Dangal niya’y ibinigay, pangwastong mithi, bagsak ng Ginoo’y Dapitan
Nadakip, malinamnam na sandali kanyang minasdan
Iniukit ang “Adios Patria Adorada”, tinig na walang bahagdan
Suwapang na taga-lipol, mapanglibak daw kailanman
Nang sumapit ang bughaw na liwayway, humawak sa Diyos’t kapurihan
Hinarap ang direksyon ng kamatayan sa silangan at kanluran
Hanggang sa huling paglisan, pag-ibig niya’y walang katapusan
Tila dularawang nagbitiw ng katagang: Bansa mo ito, ipaglaban ang karapatan!
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento